Türkiye İmalat Daralması Yılın En Hafif Seviyesinde

İstanbul Sanayi Odası Türkiye İmalat PMI, Şubat ayında 49,3 iken Mart 2026'da 47,9'a düştü. Bu, Ekim 2025'ten bu yana en düşük seviye olarak kaydedildi ve Orta Doğu'daki savaşın neden olduğu zayıf talep nedeniyle hem toplam yeni siparişlerde hem de ihracat siparişlerinde daha keskin yavaşlamalar yaşandı. Üretim de geçen Kasım ayından bu yana en düşük seviyesine geriledi. Çatışma, enflasyonist baskıları daha da artırarak navlun, yakıt ve petrol maliyetlerinin yükselmesine neden oldu. Sonuç olarak, girdi maliyetleri ve çıktı fiyatları sırasıyla 23 ve 25 ayın en hızlı oranlarında arttı. Teslim süreleri Ağustos 2024'ten bu yana en fazla uzadı. Ayrıca, üreticiler altı ayın en büyük ölçüsünde istihdamı azalttı ve satın alma faaliyetleri ile stok tutma oranlarını da düşürdü.

İstanbul Sanayi Odası Türkiye İmalat PMI, Ocak ayında 48,1 iken Şubat 2026'da 49,3'e yükselerek imalat faaliyetlerinde neredeyse bir istikrar sinyali verdi ve Nisan 2024'ten bu yana en yumuşak daralmayı gösterdi. Yeni siparişler sadece marjinal olarak azaldı ve 2023 ortasında başlayan mevcut düşüş döneminden bu yana en küçük düşüşlerden birini işaret etti, talebin iyileştiğine dair işaretler arasında. Üretim, üst üste yirmi üçüncü ayda da düştü, ancak bir yıldan uzun süredir en yavaş hızda. Aynı zamanda, istihdam üst üste on beşinci ayda da düştü, ancak Ocak ayına göre daha yumuşak bir hızda. Satın alma faaliyetleri genel olarak değişmedi, satın alma stokları ise daha yavaş bir hızda azaldı. Fiyat cephesinde, enflasyonist baskılar yoğunlaştı, girdi maliyetleri neredeyse iki yılın en hızlı artışını gösterdi, bu artış daha yüksek hammadde fiyatları ve asgari ücret artışları tarafından yönlendirildi. Üretim fiyatı enflasyonu da Nisan 2024'ten bu yana en güçlü seviyesine hızlandı.

İstanbul Sanayi Odası Türkiye İmalat PMI, Aralık ayında 48,9'dan Ocak 2026'da 48,1'e gerileyerek üst üste yirmi ikinci ay boyunca 50,0 eşik değerinin altında kaldı. Bu okuma, imalat koşullarında hafif bir bozulmaya işaret etti, yeni siparişlerin daha da düşmesi ve ihracat siparişlerinin genel iş hacminden daha keskin bir şekilde zayıflaması nedeniyle talep durgun kaldı. Buna karşılık, üreticiler üretimi azaltmaya devam etti ve üretimdeki düşüşü neredeyse iki yıla uzattı. İstihdam ve satın alma faaliyetleri de azaldı, bu durum daha yumuşak iş yüklerini ve firmalar arasında devam eden temkini yansıttı. Fiyat cephesinde, enflasyonist baskılar arttı, girdi maliyetleri, daha yüksek hammadde fiyatları nedeniyle Nisan 2024'ten bu yana en hızlı artışını kaydetti, üretim fiyatları ise neredeyse iki yılın en yüksek seviyesine çıktı. İstanbul Sanayi Odası'ndan bir analist, imalatın 2026'ya geçen yılın sonu gibi girdiğini, talep koşullarının hala zayıf olduğunu ve üretimin yavaşladığını belirtti.